Ouderverstoting, alleen door gekkies?

Ik ben laatst 3 dagen lang naar alweer een cursus ouderverstoting geweest, waar je leert hoe je het herkent, wat je kunt doen en vooral hoe je het weer oplost. Dit alles onder leiding van Nick en Karen Woodall, twee vooraanstaande experts op dit gebied, die in Groot Brittannië, tegen alles in ervoor hebben gezorgd dat er mogelijkheden komen voor verstoten ouders om hun kinderen terug te krijgen.

Ik heb geleerd over de ellende die er jarenlang bij hoort, zowel bij de verstoten ouder als bij het kind(eren) die het overkomt, ik heb gehoord over het bijbehorende kostenplaatje dat er aanhangt. Want zo gemiddeld hoor ik van Nederlandse deskundigen dat ze vrij makkelijk rond de 50.000 euro moeten uitgeven om de boel te proberen recht te breien en vaak zonder dat het enig resultaat of rust geeft. Vooral als de andere ouder dan op toevoeging kan procederen lopen de kosten helemaal uit de hand.

Wat er voornamelijk uit het onderzoek van Karen en Nick Woodall komt, is dat we in veel gevallen te maken hebben met “gekkies”, een groep van verloren mensen die gewoon door gaan, waar een normaal mens zou stoppen. Mensen waarvan alle expert het eens zijn dat ze waarschijnlijk een flinke psychologische afwijking of persoonlijkheidsstoornis hebben, dat zijn over het algemeen ook de mensen die door middel van ouderverstoting hun kinderen toekomst helemaal verzieken.

Het is dus niet een kwestie van slechte communicatie, het is een kwestie dat de ouder die het kind weg houdt bij de ander een (eventueel nog niet bewezen) psychologische afwijking heeft.

Ouders:

  • Die er dus totaal niet mee zitten dat hun kinderen in eenzelfde spanningsveld komen te zitten als kinderen in een mishandelingszaak.
  • Die er niet eens bij stil staan dat zij ervoor zorgen dat hun kinderen nooit meer een stabiele relatie aan zullen kunnen door de ervaring die ze in hun “ouderscheiding” hebben opgedaan.
  • Die het een zier interesseert dat de helft (van de andere ouder) in het kind zich niet mag laten zien uit angst voor woede van ouder.
  • Die niet willen realiseren dat kinderen regelmatig “doodangst” uit staan, door de situatie waar die kinderen in verkeren.
  • Die niet willen geloven dat ze hun kinderen geen enkele veiligheid meer bieden.
  • Die hun kinderen’s “antenne” zodanig verprutsen dat de kinderen niet eens slecht van goed meer kunnen onderscheiden.
  • Die hun kinderen zo verwaarlozen dat ze sneller voor drugs, drank en slechte vriendjes kiezen.

Dat betekent dat het kind het ook niet in eigen omgeving herkent bij welk vriendje je weg moet blijven en wie er veilig is. En als gevolg daarvan in ongelooflijke gevaarlijke situaties terecht kan komen.

Want kinderen, in een ouderverstotingszaak weten wel dat die verstoter leugens zit te verkondigen, maar weten niet wat ze daar mee moet doen.

Dus is het makkelijker om het maar voor zoete koek aan te nemen, waarbij het dus ergens in het hoofd al grenzen voorbij gaat, die een kind in een veilige omgeving kan toetsen bij diens ouders.

Als op een gegeven ogenblik de andere ouder is gereduceerd tot: “dat stomme stuk vreten”, dan snapt het kind nog steeds wel dat dit eigenlijk onzin is, alleen kan het daar niets mee! Het leert wel flitsend dat de contact ouder dus liegt, maar het kind kan (durft) in bijna alle gevallen niet “over” die ouder heen, dus gaat het zich aanpassen! En als dat gebeurt, valt er voor dat kind, voor diens gevoel een stuk veiligheid weg, waar het niets aan kan doen.

Ga ik weg bij deze ouder, die mij duidelijk nodig heeft en naar die andere ouder toe, die mij niet nodig heeft, die misschien wel verdrietig of boos om mij is, die mij daarom zelfs misschien niet wil zien…

Het meest verdrietige in deze zaken is dat het kind wel degelijk weet dat die andere ouder helemaal niet stom of achterlijk is, maar er opeens een omslagpunt komt waarbij het kind niet meer kan/durft te kiezen voor die andere ouder en dan maar bij de bestaande ouder blijft, terwijl het weet dat het een ongezonde situatie is.

Juist door het werk van Karen en Nick Woodall weten we dat kinderen die door de rechter dan alsnog aan de andere ouder worden toegewezen, meestal aan de verwijderaar toegeven dat het allemaal niet klopte…

Dat betekent dat hun antennes ergens wel doorgeven dat het niet klopt, maar dat zij door de omstandigheden niet er iets aan durven of kunnen veranderen. Dat die mooie antennes die ze veilig door hun jeugd heen loodsen, zo vertroebeld raken dat ze goed en slecht niet goed meer kunnen onderscheiden. En dat ze daarom makkelijker prooi worden voor grensoverschrijdend gedrag zoals drugs, drank, loverboys, prostitutie.

Het is bewezen (en ik zal dit keer op keer blijven opnoemen) dat een kind in een ouderverstotingszaak een ellendige toekomst tegemoet gaat, in Amerika is berekend dat ze een super verhoogde kans hebben op hart en vaatziekte door de spanning die ze in hun jeugd hebben opgelopen en verder een onevenredig verhoogde kans op auto-immuun ziektes.

Het leven van een mishandeld, misbruikt of een in ouderverstotende situatie levend kind wordt dus de ouder(s) met zo’n 20 jaar VERKORT!

Dus laten we met ons allen eens ophouden met die onzin, dat wij alleen het beste voor onze kinderen willen…

Wat wij willen is dat iedereen net zoveel pijn krijgt, als wij dat al hebben, zonder ons te realiseren dat wij de ouders zijn, dus bij de geboorte van het kind, volwassen genoeg pretendeerden te zijn om het tot leuke volwassenen te kunnen opvoeden.

Dat betekent dat jij de klappen opvangt voor je kinderen, dat jij zorgt dat het veilig is voor je kinderen en dat jij je eigen verdriet verwerkt zonder dat je kinderen daar een deel in hebben.

En die beslissing, die hoort bij volwassen ouderschap!

Heb je nog vragen of onze hulp nodig ?

Dan kun je ons altijd bellen op 0251 657000

 

 

 

 

Share :
CommentsOne Response to “Ouderverstoting, alleen door gekkies?”
  1. december 4, 2017 - 2:54 pm # Written by Monique

    Goed geschreven. Een gezonde emotionele volwassen ouder zal dit zijn/haar kind niet aan doen en zorgen dat zijn/haar emoties verwerkt worden of daar hulp voor zoeken zodat kinderen daar niet mee worden belast.

Geef een reactie