We gaan uit elkaar en wat nu?

Tips voor ouders: wat je moet doen, wat je kunt doen, wat je niet mag doen en wat je kunt verwachten!

Vertel jullie kinderen samen dat jullie gaan scheiden en doe dat op een moment dat je daar vragen over kunt beantwoorden.

  1. EN ZORG DAT DE LEERKRACHT/of leiding van BSO/NSO/VSO DIT EERDER WEET DAN HET KIND!
  2. Dus ga je dit weekend SAMEN je kind inlichten, zorg dan dat de leraar het vrijdag na school al weet, dan kan die het ook verwerken en makkelijker maandag meewerken aan de verwerking!

 

Hoe kun je het het beste aan je kind vertellen?

Ik stel altijd een “paas ontbijt” voor, dus een beetje feestelijk, lekkere broodjes of iets dergelijks, een beetje verwennen, met zijn allen aan tafel. Liefst op een moment dat je daarna niet hoeft te rennen of te vliegen, dan kan dus ook de lunch worden.. Maar wel in het weekend zodat jullie kinderen dat hele weekend de tijd hebben om vragen te stellen.

En blijf VOORAL rustig, ga niet in verdriet overdrive, want het gaat niet om jou, het gaat NU om je kinderen!

Niet doen:

  1. Je moeder/vader wil scheiden……..
  2. Je moeder/vader gaat vreemd….
  3. Je moeder/vader houdt niet meer van mij…
  4. Je moeder/vader houdt niet meer van ons….
  5. Je kinderen of je hond huilend om de hals hangen….

Want dan is dit de vertaling naar het kind:

Dus aan mij ligt het niet.. maar het feit dat je het zo brengt, laat al zien dat je een flink aandeel hebt in deze scheiding..

Dat zullen ze in iets verder in hun ontwikkeling zich dit wel realiseren en dan kun je het ook niet meer terughalen, dus bedenk eer je wat zegt!

Uitleg:

Alhoewel het op dat moment jou misschien een goed gevoel geeft van wraak, zadel je je kind op met emoties waar het niets mee kan en dus alleen maar diepongelukkig van wordt.

Het zorgt er ook voor dat je kind(eren) loyaliteitsproblemen krijgt en dat gun je je eigen kind toch niet?

Je bent de ouder en 

  • het is/was J(ULLI)E prioriteit om jullie relatie goed werkbaar te houden en
  • daar ben/zijn j(ulli)e dus niet in geslaagd en
  • nu ga je de verantwoordelijkheid van j(ulli)e eigen falen bij je kind neerleggen…

Dat is niet erg fraai, maar vooral flink beperkt, want jij bent (samen met die ander) diegene die ervoor gezorgd heeft dat er een prachtig kind is, dus dat maakt jou de volwassene en we gaan dat niet omdraaien omdat jij er verdriet van hebt!

Papa en mama/we houden niet meer van elkaar….

Tuurlijk houden jullie wél van elkaar want jullie hebben samen met mooiste leukste kinderen van de wereld gekregen, maar jullie zijn niet meer verliefd op elkaar……

Kinderen snappen dat heel goed! Dat zien ze regelmatig op het schoolplein gebeuren en ze zullen er niet blij mee zijn, maar ze herkennen het wel!

Wat kun je verwachten?

Dat is heel verschillend en uit ervaring teruggekoppeld door ouders is het ook nog eens flink onvoorspelbaar!

  • Kinderen waar zij van verwachten dat die in tranen gaan uitbarsten, pakken gewoon een nieuwe boterham terwijl ze vragen of ze in jouw nieuwe huis ook de kleur op de muren mogen bepalen.
  • En kinderen waar ze van verwachten dat die huppelend verder gingen, laten je de rest van de dag niet meer los van verdriet.

Het mag duidelijk zijn dat de scheiding nooit de schuld is van een kind, maar het is wel de bedoeling dat je dit zo mogelijk oneindig en zeer regelmatig blijft herhalen.

En wil je helemaal eerlijk zijn, geef de schuld aan je/jullie zelf, aan de snelheid van het leven, aan je werk, aan facebook, instagram of YouTube, (teveel) hobbies, je studie, maar niet aan de hond, de kat of jullie kinderen!

Leg ook uit dat het soms… hetzelfde is als zij met vriend(innet)jes zijn, soms vind je opeens iemand niet meer zo leuk, want dat zien ze op het schoolplein en dat snappen ze ook!

Omdat het niet alleen een moeilijke tijd voor jullie samen is, maar ook een moeilijke tijd voor jullie kinderen, is het misschien zaak dat je minstens 2 of 3 keer zoveel als normaal tegen je kinderen verteld dat je van ze houdt en dat die liefde voor eeuwig is en dus NOOIT meer over gaat……

Weet je nog: verliefd zijn tegenover houden van!

Omdat echtscheidingsprocedures lang zijn en dat kan betekenen dat je nog een hele lange tijd met elkaar in een huis moet wonen, is het belangrijk dat je blijft uitleggen dat de scheiding niet meer wordt teruggedraaid en dat het echt doorgaat, maar dat dingen netjes geregeld moeten worden en dat dan altijd een beetje langer duurt dan dat je zou willen. En omdat jullie volwassen ouders zijn die heel veel van jullie kind houden, het nu ook zo harmonieus mogelijk proberen op te lossen maar dat daardoor de verliefdheid niet terug zal komen…

Begin eerst een bij een goede mediator, vraag in je omgeving, maar zorg dat het iemand met ervaring is, veel ervaring en dat ze ook een kindercoach tot beschikking heeft. Een goede mediator kan jullie verschillen structureren, zodat je kunt leven met de verschillen. Het betekent dat jullie kinderen zoveel minder worden belast en daar gaat het uiteindelijk om. Behalve de emotionele kant moet de mediator je ook kunnen behoeden voor nare fiscale afrekening, dus er moet ook gedegen kennis juridische en fiscale kennis aanwezig zijn!

Maar vind wel een goede, neutrale, transparante mediator, dat scheelt (heel veel) tijd, geld en spanning!

Praat met je kind over de komende veranderingen, wacht niet alleen af tot dat het kind je wat vraagt. Door de kinderen mee te nemen in de verandering krijgen ze ook een stem en daarmee hopelijk ook een betere grip op jullie scheiding. Geef eventuele ontwikkelingen van het kind door aan school of opvang, zodat zij mee kunnen werken aan de verwerking…En vooral doe dat samen!

Realiseer dat een kind NOOIT hoort te kiezen, dus respectvol blijven over de andere ouder is wel het minste wat je kunt doen voor jouw kind, het is ook belangrijk dat je je kind regelmatig verteld dat het logisch is om van allebei de ouders te houden, niet te willen of zelfs kunnen kiezen.

Zorg dat jullie als ouders altijd samen door een deur kunnen, de opvoeding van jullie kind is gebaseerd op deze samenwerking. Ruzies waarin kinderen moeten kiezen, heeft een negatief effect op het lichaam van dat kind, wat in volwassenheid kan zorgen voor een bewezen kortere levensverwachting.

https://vimeo.com/137282528 Deze film is gebaseerd op jarenlang onderzoek in de USA.

Ga nooit met elkaar in een negatieve discussie waar de kinderen bij zijn, zelfs niet als je het idee hebt dat ze slapen, want ze horen zelfs ruzies in hun slaap! Het onderbewuste hoort wat er wordt gezegd en neemt het voor waar aan…

Daarnaast shockeert het mij regelmatig hoeveel kinderen mij vertellen dat ze op de trap zaten terwijl ze hun ouders beneden hoorde vechten en dit met de nodige onmacht aanzagen.

Dan moet ik het weer recht breien en in context plaatsen en daarna ontkennen de ouders dit gedrag naar mij toe in alle toonaarden…

Beste ouders, het gaat niet om JULLIE, het gaat om JULLIE KIND, die vertelt het me, dus dan heb je de verplichting (!) omdat serieus te nemen en je neemt het niet serieus als je onmiddellijk in de verdediging schiet en het begint te ontkennen!

Ik snap dat aanstaande ex-partners gemakkelijk in een negatieve spiraal komen met elkaar, maar laten we het nou niet ontkennen, want dan heb je het idee (als kind) dat je niet serieus genomen wordt.  **

Echtscheiding is moeilijk en om het goed door te komen moet je heel veel volwassenheid ten toon stellen, je ouderschap enorm te versterken en goed nadenken voordat je wat gaat zeggen, je moet zorgen dat je goede begeleiding krijgt, die jullie op een positieve manier begeleidt en het is een goed idee om te zorgen dat de kinderen ook een goede begeleiding/coaching krijgen.

Op deze manier kun je ervoor zorgen dat jullie er samen met de kinderen redelijk ongehavend uit kan komen.

** Kinderen hebben bij hun geboorte prachtige grote antennes meegekregen, waardoor ze instinctief weten wie er goed is en wie er kwaad doet. Het moment dat je zaken die over hen gaan, begint te ontkennen of aan te passen, gaan ze twijfelen aan de betrouwbaarheid van hun eigen antennes….

Diezelfde antennes die ze daarna keihard nodig hebben op school, in het kiezen van hun vrienden, in het kiezen van hun partner, baan…..

Dus indien de antennes van jouw kind slecht functioneren, of dat het kind geen vertrouwen meer heeft in zijn of haar antenne dan wordt de kans dat deze hele fouten vrienden en/of partner(s)oploopt vele malen groter.

Dan kon zo een kind nog flink wat (extra) schade oplopen of veroorzaken…

Zelfvertrouwen zou eigenlijk het belangrijkste moeten zijn wat je een kind leert, veel belangrijker op t potje plassen, blokjes stapelen, dan taal en rekenen, of wat dan ook.

Een kind wat goed in zijn vel zit, kan de wereld aan, weet wanneer er iets moet veranderen en zal dat dan ook doen.

Een kind zonder zelfvertrouwen zal altijd meer vertrouwen hebben in de mensen er om heen, omdat zo een kind denkt dat iedereen anders het wel beter zal weten dan hij of zij….. met alle gevolgen van dien.

Wij zijn Prettig Scheiden/FamilyMatter en wij kunnen je hier in helpen!

Ons telefoonnummer is 0251 657000 of mailadres: info@familymatter.nl

of u vult uw gegevens in op de contactpagina, zodat wij jullie terugbellen!

Tot Sprekens!

 

 

 

 

Category Uncategorized
Share :
CommentsNo Responses to “We gaan uit elkaar en wat nu?”
No comments yet.

Geef een reactie